سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
421
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
ديون و غرامات طفل مىباشد . قوله : لوجود المقتضى : مقصود كبيره بودن زوجه و تمكين نمودنش مىباشد . قوله : كما فى نفقة الاقارب : منظور از اقارب ابوين مىباشند كه در صورت فقر ايشان و غناء طفل نفقه آنها بر عهده طفل مىباشد . قوله : فانها تجب على الصغير و الكبير : ضمير در [ فانّها ] به نفقه راجع است . قوله : و هى مندفعة : ضمير [ هى ] به اصالة البرائة راجع است . قوله : او مطلقا : چه ممكّنه بوده و چه نباشد . قوله : امكن جوابه : ضمير در [ جوابه ] به [ قيل ] راجع است . قوله : باداء اعواض متلفاته : يعنى متلفات الطفل . قوله : لا خلاف فى ضمانه : ضمير مجرورى در [ ضمانه ] به طفل راجع است . و در برخى نسخ [ فى ضمانها ] بتأنيث ضمير ضبط شده در اين صورت ضمير به [ متلفات ] عود مىكند . قوله : او قضاء ديونه و غراماته : ضمير در [ ديون ] و [ غرامات ] به طفل راجع است . متن : و لا للناشزة الخارجة عن طاعة الزوج و لو بالخروج من بيته بلا إذن و منع لمس بلا عذر .